Nie jest niczym nowym stwierdzenie, że aby utrzymać się na rynku - czy to w produkcji, czy w usługach - trzeba sięgać po coraz nowe metody zarządzania i usprawniania procesów zarządzania firmą. Po 1989 roku uczymy się na nowo jak sobie radzić w gospodarce wolnorynkowej, gdzie nie ma sentymentów, a zimny rachunek ekonomiczny. Wprawdzie jest wiele krajów, które popierają własne firmy (nawet w EU) robiąc to w sposób bardziej lub mniej wysublimowany. U nas balcerowiczowska teoria zwyciężyła i rodzimym firmom raczej podkłada się nogę, niż wspiera. Głową muru jednak nie przebijemy i musimy się do tego dostosować. Jednym z narzędzi do wspomagania procesów produkcyjnych jest optymalizacja procesów produkcji, szereg działań, począwszy od planowania, zaopatrzenia, poprzez sam proces produkcji i zarządzania obiegiem dokumentów, aż po wysyłkę do końcowego odbiorcy. Pozornie jest to nic nowego i kierownictwo każdego zakładu powinno stosować elementy expeditingu w swoich firmach. tak się jednak nie dzieje. W praktyce expeditingiem zajmują się firmy zewnętrze, które oprócz świeżego spojrzenia, mają duże doświadczenie w wykrywaniu nieprawidłowości i wąskich gardeł. Gorąco polecam zaznajomienie się z tym zagadnieniem przez szefów fim chcących być dalej szefami.

Trackback URI | Comments RSS